نقش حسابدار در توسعه پایدار

حسابدار نقش مهمی در توسعه های پایدار دارد. در دو قرن پیش جایگاه متفاوتی از حسابدار نسبت به جایگاه امروزی در مسائل مختلفی اجتماعی و اقتصادی مد نظر بوده است . در دو قرن گذشته، تصوری بود که محیط پیرامون، کلاً تحت  یک عامل بیرونی و تنها برای انسان در نظر گرفته می شد. در این دیدگاه تخریب طبیعت توسط انسان امری کاملاً بدیهی بوده است یعنی انسان ها بواسطه این روحیه خود را برتر از طبیعت می دانستند . اما امروزه بخاطر سرعت تخریب منابع طبیعی از جمله جنگلها، رودخانه های طبیعی، خاک، هوا و… توسعه پایدار مورد توجه کشورهای جهان قرار گرفته است.

توسعه پایدار یعنی اینکه انسان برای آسایش خود نباید از منابع طبیعی طوری استفاده کند که به  آنها آسیب برسد  . اگر قرار است که جاده ای ساخته شود فقط به فکر هزینه نباشند و مواردی را پیش بینی کنند که اگر به واسطه احداث جاده اکو سیستم محیطی به هم می خورد به مراتب هزینه بسیار بالاتری در مرور زمان به انسان ها وارد می کندو… .

تمام موارد گفته شده هزینه هایی را در بر دارد که حسابدار میتواند آنها را تحت عنوان حسابداری محیط زیست محاسبه کرده، برای تصمیم گیرندگان کالان کشورها ارائه دهد و از این رهگذر، جلوی تخریب منابع را بگیرد .

آموزش ثبت سند در حسابداری

مثال : آقای محمدی در اسفندماه سال ۱۳۸۹ مؤسسه حسابرسی را تأسیس نمود.

رویدادهای های مالی در اسفند ماه به شرح زیر است

۱ – در دوم اسفندماه آقای محمدی مبلغ ۹۰۰٬۰۰۰ ریال به عنوان سرمایه اولیه وارد مؤسسه نمود.

جواب: همانگونه که در مطالب قبلی نیز بیان شد، به این اتفاق یک رویداد مالی گفته می شود،چونکه علت این است که، هم داراییهای موسسه (صندوق یا وجه نقد) و هم سرمایه بیشتر شده است

برای ثبت رویدادها در سند حسابداری، باید رویدادها به زبان حسابداری بیان شوند. زبان حسابداری، بدهکار وبستانکاره است. مهمترین و اصلی ترین کار حسابدار این است که بتواند رویدادهای مالی را به زبان حسابداری (یعنی بدهکار و بستانکار) بیان کند. برای بیان رویدادهای مالی به زبان حسابداری دو مرحلهٔ زیر وجود دارد:

مرحله نخست: تعیین تاثیر رویدادهای مالی بر معادله اساسی حسابداری است.

برای مثال، اثر این رویداد بر معادله اساسی حسابداری به شکل زیر است :

با آوردن ۹۰۰۰۰۰۰ ریال پول نقد به مؤسسه، وجه نقد یا حساب صندوق افزایش پیدا می کند. همچنین با توجه به اینکه، این مبلغ را مالک به منظور تأمین سرمایه مؤسسه وارد نموده است، سرمایه موسسه به همین میزان، یعنی ۹۰۰۰۰۰۰ ریال، افزایش پیدا میکند. لذا به طور خلاصه، اثرات رویداد فوق بر معادله اساسی حسابداری به صورت زیر است:

مرحله بعدی: در مرحله بعدی باید اثرات رویدادهای مالی  را به زبان بدهکاره و بستانکار بیان کرد.

برای توضیح اثرات رویدادهای مالی به زبان بدهکاره وبستانکارا روش بسیار ساده ای وجود دارد:

افزایش در سمت راست معادلهٔ اساسی حسابداری (داراییها) بدهکار و کاهش آن بستانکار می شود. افزایش در سمت چپ معادله حسابداری (بدهیها و سرمایه) بستانکار و کاهش آن بدهکار می شود.

در شکل فوق، منظور از فلش روبه بالا  «افزایش» و منظور از فلش روبه پایین  «کاهش» است و به طور مشابه در ادامهٔ بحث مورد استفاده قرار می گیرد.

برای تعریف تاثیر بدهکار و بستان کار رویدادها از مفهوم حساب نیز میتوان کمک گرفت(قبلا توضیح داده شده)

«حساب» همانند ظرفی است که اطلاعات مربوط به هرکدام از داراییها، بدهیها و سرمایه در آن تگهداری می شود. در حسابداری فصل دوم نیت و گزارش حساب ها برای ثبت اثرات رویدادهای مالی بر معادله اساسی حسابداری یک واحد اقتصادی از «حساب» استقاده میشود. برای مقاصد آموزشی حساب را معمولا به شکل حرف T زبان انگلیسی به صورت زیر معرفی می کنند.

اکنون دوباره به مثال صفحه قبل دقت کنید. با این رویداد، وجه نقد ۹۰۰,۰۰۰ ریال و سرمایه نیز ۹۰۰,۰۰۰ ریال افزایش یافته است. اگر به تعریف دارایی که در مطالب قبل به آن اشاره شد مراجعه کنید، متوجه می شوید که وجه نقده یک دارایی است. حال اگر دقت کنید می دانید که افزایش در دارایی بدهکار می شود. از طرف دیگر سرمایه نیز افزایش مییابد، که با استفاده از مثل بالا متوجه می شوید که باید بستانکار شود. بنابراین رویداد فوق به زبان حسابداری به صورت زیر بیان می شود:

حالا بهرویدادهای دیگر توجه کنید.

۲- در ۸ اسفند ماه یک دستگاه خودرو به مبلغ ۱۲۰٫۰۰۰ ریال به صورت نقد خریداری شد.

جواب: در اثر این رویداد، یکی از دارایی ها تحت عنوان وسایل نقلیه (خودرو) مبلغ ۱۲۰٫۰۰۰ ریال افزایش یافته است. همچنین یکی دیگر از داراییها تحت عنوان وجه نقد (صندوق) مبلغ ۱۲۰٫۰۰۰ ریال کاهش یافته است. بنابراین رویداد فوق به صورت زیر به زبان حسابداری بیان می شود:

۳- در تاریخ ۹/۸ مبلغ ۸۰۰٬۰۰۰ ریال به صورت قرضی از شرکت ایکس دریافت شد.

جواب: در اثر این رویداد مالی، یکی از داراییها (صندوق با وجه نقد) مبلغ ۸۰۰٬۰۰۰ ریال افزایش بافته و همچنین بدهی شرکت (حساب های پرداختنی) مبلغ ۸۰۰۰۰۰ ریال افزایش پیدا کرده است. این رویداد به زبان حسابداری به صورت زیر بیان می شود:

 

۴- در ۱۷ اسفندماه مبلغ ۶۰۰٬۰۰۰ ریال به صورت قرض به شرکت ب داده شد.

جواب: در اثر این رویداد، یکی از داراییها (صندوق یا وجه نقد) مبلغ ۶۰۰٬۰۰۰ ریال کاهش و در مقابل، یکی دیگر از داراییها (حسابهای دریافتنی یا طلب) مبلغ ۶۰۰٬۰۰۰ ریال افزایش یافته است. این رویداد به زبان حسابداری به صورت زیر بیان می شرد:

 

 ۵ – در۲۲ اسفندماه مبلغ ۴۰,۰۰۰ ریال از وجه فرضس داده شده به شرکت ب دریافت شد.

جواب: با این رویداد، یکی از دارایی ها مبلع ۴۰٫۰۰۰ ریال افزایش داشته و از آن طرف هم یکی دیگر از داراییها (حسابهای دریافتنی ) مبلغ ۴۰۰۰۰۰ ریال کاهش پیدا کرده. این رویداد به زبان حسابداری به صورت زیر بیان می شود:

 

۶- رویداد ششم (تغییر کردن مدیر عامل) را نمی توان به عنوان یک رویداد مالی در نظر گرفت، به این علت که هیچ چیزی کم و زیاد نشده و معادله اساسی حسابداری دست نخورده باقی مانده است

۷- در ۲۴ اسفند ماه آقای محمدی مبلغ ۲۲۰۰۰۰ ریال وجه نقد و مقداری اثاثه اداری به مبلغ ۳۶۰۰۰۰ ریال به عنوان سرمایه گذاری مجدد وارد مؤسسه نمود.

پاسخ-> این رویداد مالی است به این علت که با پولی که توسط این شخص وارد شده هم دارایی ها و هم سرمایه  افزایش داشته. اگر بخواهیم این رویداد را به زبان حسابداری بیان کنیم به شکل زیر تعرف می شود :

اصول و نحوه تنظیم سند حسابداری

زمانی که یک یا چند رویداد مالی که در مؤسسه رخ می دهد یک سند حسابداری یا برگه حسابداری تهیه می شود. در این صورت سند حسابداری یا برگه حسابداری، سندی است که در آن آثار مالی یک یا چند رویداد مالی بیان می شود.در  ماده نه «آئین نامهٔ تحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر موضوع تبصره یک مادهٔ ۹۵ قانون مالیاتهای مستقیم» سند حسابداری را چنین بیان  می کند:

 سند حسابداری عبارت است  از نوشته ای که در آن یک یا چند مورد از عملیات مالی و پولی و محاسباتی انجام شده به حساب هایی که بر حسب مورد بدهکار یا بستان کار گردیده تجزیه میشوند و چنین مدرکی پس از امضای مرجع ذیصلاح و صدور آن قابل ثبت در دفاتر معین و روزنامه و کل است.

در ضمن همانطور که در مطالب قابل بیان گردید،سند حسابداری با توجه به اسناد مثبته صادر می شود.

اسناد حسابداری به شکل های مختلفی طراحی می شود که یک نمونه جامع ومعمولی از آن در شکل زیر ارائه شده است.

سند حسابداری
سند حسابداری

و در اینجا چند نمونه از سند های حسابداری را که به صورت شکل توضیح داده شده است را مشاهده می کنید .

سند حسابداری
سند حسابداری

 

واحدهای اقتصادی از نظر نوع مالکیت

واحد های اقتصادی از نظر نوع مالکیت
واحد های اقتصادی از نظر نوع مالکیت

همانطور که در مطلب قبل گفته شد در حسابداری واحد های اقتصادی را از نظر نوع فعالیت و از نظر نوع مالکیت طبقه بندی می کنند

طبقه بندی واحدهای اقتصادی از نظر نوع مالکیت

واحدهای اقتصادی از نظر نوع مالکیت را در ۳ گروه می توان تقسیم بندی کرد:

 الف) مؤسسات بخش عمومی

مؤسساتی را که بطور مستقیم یا غیر مستقیم در مالکیت و مدیریت دولت، نهادها و سازمانهای دولتی یا شهرداری ها هستند «مؤسسات بخش عمومی» میگویند.

ب) مؤسسات بخش تعاونی

واحد هایی را که توسط عده ای از افراد حقیقی و یا حقوقی برای رفع نیاز های مشترک و بهبود وضع مالیاعضاء از طریق خود یاری، کمک و همکاری متقابل تشکیل شده اند و در مالکیت اعضا هستند «مؤسسات بخش تعاونی» می گویند. از جمله این مؤسسات می توان به شرکت های تعاونی روستایی، شرکت های تعاونی مصرف کارکنان سازمان ها و شرکت ها و همچنین شرکت های تعاونی مسکن اشاره نمود.

ج) مؤسسات بخش خصوصی

کلیه  واحد هایی که در مالکیت و مدیریت اشخاص حقیقی و حقوقی خصوصی قرار دارند مؤسسات بخش خصوصی نامیده می شوند. از جمله این مؤسسات می توان فروشگاه ها،اصناف و واحد های تولیدی متعلق به افراد جامعه را نام برد که متعلق به بخشی عمومی و تعاونی نیستند

واحد های اقتصادی از نظر نوع فعالیت

واحد های اقتصادی
واحد های اقتصادی

در علم حسابداری واحدهای اقتصادی را به شکل های مختلفی می توان طبقه کرد: ۱- از نظر نوع فعالیت ۲-از نظر نوع مالکیت

نوع فعالیت واحد های اقتصادی را در سه دسته می توان بیان کرد:

الف) مؤسسات خدماتی

مؤسساتی مانند تعمیرگاه ها، مراکز آموزشی، بیمارستان ها و مراکز درمانی، بانکها، هتل ها و غیره که خدماتی به مشتریان ارائه میدهند و از این راه کسب درآمد می نمایند، مؤسسات خدماتی میگویند.

ب) مؤسسات بازرگانی

مؤسسات بازرگانی به مؤسساتی گفته می شود که کار خرید و فروش کالا را بدون تغییر و دست کاری در کالا انجام می دهند.

مؤسسات بازرگانی، عمده فروشان یا بنکداران و خرده فروشان را شامل می شود. فروشگاه ها و خوار و بار فروشی های شهر مثال های خوبی از مؤسسات بازرگانی هستند.

ج) مؤسسات تولیدی

مؤسسه هایی که مواد اولیه و کالاهایی را می خرند سپس آن را تغییر شکل می دهند و به کالای دیگری تبدیل می کنند و در بازار عرضه می کنند، مؤسسات تولیدی می گویند. مانند شرکت های ماشین سازی، کارگارها، صنایع تبدیلی، پتروشیمی و….

دوره مالی و رویداد مالی در حسابداری

دوره مالی
دوره مالی

دوره مالی

نتایج  نهایی و واقعی عملیات مؤسسه را، به طور دقیق و قطعی، فقط در پایان اجرای عملیات آن و پس از وصول مطالبات، فروش دارایی ها و اجرای تعهدات و پرداخت بدهی ها، می توان تعیین کرد. اما استفاده کنندگان از اطلاعات مالی نمی توانند برای دریافت اطلاعات تا آن زمان صبر کنند. بنابراین عمر طولانی یک مؤسسه به دوره های زمانی مساوی کوتاهتر (معمولاً یکساله) تقسیم می شود و برای هر دوره گزارش های مالی جداگانه ای ارائه میگردد. به این دوره های زمانی اصطلاحاً دوره مالی حسابداری می گویند. هر دوره مالی را که برابر یک سال کامل رسمی هر کشور باشد با سال مالی میگویند.

فعالیت مالی (رویداد مالی)

همانطور که قبلاً بیان گردید، فعالیتهای مالی یا رویدادهای مالی، فعالیت ها یا رویداد هایی هستند که در هریک از عناصر  معادله اساسی حسابداری تاثیر داشته باشد . در حسابداری، تبحر در شناسایی رویدادهای مالی از سایر رویدادها و همچنین تعیین اثرات رویدادهای مالی بر عناصر معادله اساسی حسابداری، یعنی داراییها، بدهی ها و سرمایه، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لذا در ادامه بحث به چند رویداد اشاره می شود و مالی یا غیر مالی بودن آنها و همجنین اثر آنها بر معادله اساسی حسابداری مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. ضمنا با توجه به این که شناخت رویدادهای مالی مستلزم درک درست مفاهیم دارایی، بدهی و سرمایه است،.

حسابداری و استفاده کنندگان اطلاعات حسابداری

استفاده کنندگان اطلاعات حسابداری
استفاده کنندگان اطلاعات حسابدازی

 استفاده کنندگان از اطلاعات حسابداری اشخاص و موسساتی هستند که برای تصمیم گیری و قضاوت آگاهانه علاقه هستند گزارشها و صورت های اساسی حسابداری را دریافت کنند و مورد استفاده قرار دهند. افراد استفاده کننده از اطلاعات حسابداری، طیف گسترده ای را تشکیل می دهند و به طور کلی آنها را میتوان به دو دسته استفاده کنندگان درون سازمانی و استفاده کنندگان برون سازمانی، تقسیم کرد۔

استفاده کنندگان درون سازمانی:

استفاده کنندگان درون سازمانی شامل مدیران اجرایی است که اطلاعات حسابداری را برای برنامه ریزی، کنترل، هماهنگی و تصمیم گیریهای لازم درباره عملیات مؤسسه، مورد استفاده قرار می دهند. با بزرگ شدن مؤسسات، نظارت مستقیم مدیران بر فعالیت زیر مجموعه های سازمانی، مشکل و حتی غیرممکن گردیده است. از این رو مدیران ناچار هستند به منظور ارزیابی نتایج عملیات و وضعیت مالی به گزارش های مالی اتکا نمایند. گزارشهایی که استفاده کنندگان یا تصمیم گیرندگان درون سازمانی مورد استفاده قرار می دهند، معمولا دربرگیرنده جزئیات مسائل میباشد. این گزارشها به طور معمول ، محصول سیستمهای حسابداری بهای تمام شدہ و حسابداری مدیریت است۔

استفاده کنندگان برون سازمانی:

استفاده کنندگان برون سازمانی شامل طیف وسیعی است که از جمله آنها می توان سهامداران، سرمایه گذاران بالقوه، بستان کاران، بانک ها و مؤسسات اعتباری، تحلیلگران مالی و اقتصادی، اتحادیه های کارگری و مراجع مالی و اقتصادی دولتی را نام برد. هر کدام از تصمیم گیرندگان برون سازمانی، اطلاعات حسابداری را برای مقاصد خاصی مورد استفاده قرار می دهند.

نیازهای اطلاعاتی این دسته را گزارشهای برون سازمانی که توسط سیستم حسابداری مالی تهیه می شود، تأمین می نماید. از آنجا که این دسته از استفاده کنندگان به اطلاعات حسابداری دسترسی مستقیم ندارند، نهادهای قانونی و انجمن های حرفه حسابداری جهت حمایت از منافع آنها، ضوابط و مقررات حسابداری مالی را با دقت فراوان وضع می نمایند. این ضوابط و مقررات معمولا در قالب استانداردهای حسابداری و سایر قوانین و مقررات مالی ارائه میگردد.

اصطلاحات حساب، رویداد مالی و ماهیت حساب در حسابداری

اصطلاحات حسابداری
اصطلاحات حسابداری

حساب: اطلاعات مربوط به هر کدام از عناصر معادله اساسی حسابداری در یک حساب ثبت می شود. بنابراین حساب مثل ظرفی عمل می کند که اطلاعات مربوط به هر کدام از دارایی ها، بدهی ها و سرمایه در خود نگهداری می کند.

رویدادهای مالی: رویدادهای مالی، فعالیت هایی هستند که تاثیر مالی داشته باشند. به طور دقیق تر می توان بیان کرد رویدادهای مالی، رویداد هایی ااند که حداقل بر یکی از عضو های معادله  اساسی حسابداری (دارایی ها، بدهی ها و سرمایه) تأثیر بگذارند. اثر رویدادهای مالی بر روی حساب ها در اواخر این مطالب به تفصیل بیان خواهیم کرد .

ماهیت حساب ها: از عناصر معادله اساسی حسابداری، حساب های مربوط به داراییها ماهیت بدهکار و حسابهای مربوط به بدهی ها و سرمایه، ماهیت بستانکار دارند. حساب های درآمد تیز از این تظر مشابه حساب سرمایه، مانده بستانکار و هزینه ها برعکس حساب سرمایه، مانده بدهکار دارند.

تعریف بدهی ها و سرمایه در حسابداری

بدهی و دارایی در حسابداری
بدهی و دارایی در حسابداری

در این مطلب به تعریف مختصری از بدهی ها  و دارایی ها که جزء عناصر اصلی معادله اساسی حسابداری هستند می پردازیم .

بدهی ها: تعهد هایی هستند که شرکت  یا موسسه در مقابل اشخاص و مؤسسات دیگر دارد و معاملات و رویداد هایی  هستند که در گذشته ناشی شده است و باید از طریق پرداخت پول، تحویل کالا، انجام دادن خدمت با انتقال سایر اقلام دارایی تسویه شوند، بدهی نامیده می شود. بدهی ها معمولا با خرید نسیه دارایی ها، گرفتن وام ها، برقراری مالیات و ایراد خسارت به اشخاص به وجود می آید. در واقعیت بدهی، مطالبات اشخاص از مؤسسه می باشد.

اجزای اصلی بدهی را می توان در موارد زیر برشمرد

حساب های پرداختنی : بدهی های شرکت به اشخاص را که در قبال  آن چک، سفته با برات به اشخاص داده نشده باشد، حساب های پرداختنی می گویند.

اسناد پرداختنی: بدهی هایی را که شرکت در قبال  آن چک، سفته با برات به اشخاص طلبکار داده است، اسناد پرداختنی میگویند. در صورتی که زمان پرداخت اسناد پرداختنی از تاریخ تنظیم ترازنامه یک سال یا کمتر باشد در اسناد پرداختی کوتاه مدت و در صورتی که سر رسید آنها یک سال بیشتر باشد در اسناد پرداختنی بلند مدت طبقه بندی می شود.

وام پرداختنی: وجهی  را که شرکت از بانک ها و مؤسسات مالی و یا سایر افراد دریافت کرده است و موظف هستند آن را، ظرف زمان مشخصی به صورت اقساط با یک جا بازپرداخت کند، وام پرداختنی می گویند.

پیش دریافت: زمانی که موسسه یا شرکت قبل از تحویل دادن کالا یا ارائه خدمات به اشخاص مبلغی از آنها دریافت کند، به آن پیش دریافت می گویند.

سرمایه: در علم حسابداری عبارت است از حق مالی مالک یا مالکان یک مؤسسه نسبت به دارایی های موسسه ، و در هر زمان با کم کردن  بدهی های یک مؤسسه از دارایی های آن، مبلغ سرمایه به دست میآید.

به عبارت دیگرسرمایه مؤسسه عمدتاً ناشی از آورده نقدی و یا غیر نقدی مالک (یا مالکان) در زمان تشکیل مؤسسه و پس از آن است. آورده نقدی مالک شامل وجه نقدی است که مالک (یا مالکان) در مؤسسه سرمایه گذاری می کند و آورده غیر نقدی شامل دارایی های غیر از وجه نقد است که مالک (یا مالکان) به عنوان سرمایه وارد مؤسسه می نماید.

سرمایه گذاری مجدد: اگر مالکان پس از تشکیل مؤسسه مبالغی را به صورت نقد و یا غیر نقد به دارایی های  مؤسسه اضافه کنند ، به آن سرمایه گذاری مجدد میگویند.

تعریف دارایی ها در حسابداری

تعریف دارایی ها در حسابداری
تعریف دارایی ها در حسابداری

همان گونه  که گفته شد، داراییها، بدهی ها و سرمایه، عضو اصلی معادله اساسی حسابداری را تشکیل می دهند. که در این مطلب به شرح مختصری از دارایی ها می پردازیم.

دارایی ها

دارایی ها منبع اقتصادی هر شرکت و مؤسسه هستند، که حجم کارهای اقتصادی با استفاده از دارایی ها انجام می گیرد. وجه نقد ،اموال، مطالبات و دیگر منابع اقتصادی متعلق به یک شرکت ، که در نهایت منجر به  معاملات ، عملیات مالی یا دیگر رویدادها شده و قابل تبدیل به پول و دارایی منافع آتی است را دارایی می نامند. هر شرکت مؤسسه مطابق حجم و نوع فعالیتشان، دارایی های متفاوتی دارند.

انواع دارایی ها مختلفی را میتوان برشمرد:

وجه نقد : وجه نقد شامل موجودی نقد و سپرده نزد بانکها و مؤسسات مالی، اعم از ریالی و ارزی. هر گاه وجه نقد در شرکت نگهداری شود، آن را در حساب صندوق و هر وقت نزد بانک ها نگهداری شود، آن را در حساب بانک  ثبت و گزارش می نمایند.

حساب های دریافتنی : حساب های دریافتی شامل مطالبات شرکت از دیگران میباشد که در قبال آن سفته، چک یا برات در بافت نشده باشد.

اسناد دریافتنی: به مطالباتی از دیگران گفته می شود که در قبال آن چک ، سفته یا برات از شخص بدهکار دریافت شده است. زمانی که زمان وصول اسناد دریافتنی یک سال یا کمتر باشد به عنوان اسناد دریافتنی کوتاه مدت و زمانی  که سر رسید آنها بیشتر از یک سال باشد به اسم اسناد دریافتی بلند مدت طبقه بندی می شود.

موجودی های کالا و مواد:  تمامی مواد و کالا هایی که به منظور فروش یا استفاده از آن در ساخت محصول یا مصرف آن برای ارائه خدمات، نگهداری می شود به در عنوان موجودی مواد کالا ثبت می شوند. اجناس مصرفی همچنین تحت عنوان، ملزومات  ثبت و گزارش می شوند.

ماشین آلات ،اموال و تجهیزات: دارایی هایی که برای انجام عملیات مؤسسه مورد استفاده قرار میگیرند و عمر آنها  بیشتر از یک سال است و جنبه مصرفی نداشته باشند در غالب اموال، ماشین آلات و تجهیزات طبقه بندی می شوند. به این دارایی ها اغلب «دارایی ثابت » می گویند. نمونه هایی دیگری از دارایی ثابت می توان به زمین، ساختمان، وسایل نقلیه و اثاثه اداری و ماشین آلات تولید، اشاره کرد .

پیش پرداخت: در هر زمانی شرکت  قبل از تحویل گرفتن دارایی و یا خدمات، مبلغی  را به دیگران بپردازد، پیش پرداخت نامیده می شود.